_default.jpg

Stawka VAT na gotowe dania 5% czy 8% – jak opodatkować kanapki i pizze?

 

Dla wielu podatników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie usług polegających na przygotowaniu i sprzedaży lub wyłącznie sprzedaży dań na wynos nie jest oczywiste czy sprzedaż takiego dania ma być opodatkowana stawką 5% czy 8%.

Obowiązujące w zakresie VAT regulacje co do zasady przewidują preferencyjne opodatkowanie dla świadczenia usług związanych z wyżywieniem oraz dostawy gotowych posiłków i dań. W celu właściwej klasyfikacji istotne jest określenie czy sprzedaż jest dostawą towaru, która korzysta ze stawki VAT w wysokości 5%, czy też świadczeniem usługi opodatkowanej 8% stawką VAT.

Zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 roku w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych - stawkę 8 % VAT stosuje się do świadczenia usług związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56), które zgodnie z objaśnieniami do klasyfikacji określane są jako: usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych, obejmujące m.in. usługi przygotowywania i podawania posiłków w restauracjach, w lokalach samoobsługowych, ale także usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych tzw. catering i pozostałe usługi gastronomiczne. Natomiast stawkę 5 % VAT zgodnie z załącznikiem nr 10 ustawy o VAT  stosuje się obecnie do dostawy gotowych posiłków i dań (PKWiU ex 10.85.1) obejmujących: gotowe posiłki i dania na bazie mięsa, podrobów lub krwi, na bazie ryb, skorupiaków i mięczaków, na bazie warzyw, na bazie wyrobów mącznych oraz pozostałe gotowe posiłki i dania, włączając pizzę zamrożoną. Mimo teoretycznego zakreślenia przez ustawodawcę odmiennego przedmiotu opodatkowania, w praktyce uzasadnione - z uwagi na faktyczne podobieństwo - staje się pytanie, w jaki sposób dokonać wydzielenia poszczególnych świadczeń i towarów gastronomicznych.

Od pewnego czasu zauważyć można ujednolicenie stanowiska i jednocześnie korzystną zmianę podejścia organów podatkowych do powyższych kwestii opodatkowania. Stało się to m.in. za sprawą obowiązującego od dnia 1 lipca 2011 roku art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 roku ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z jego treścią usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy. Zgodnie zaś z ust. 2 ww. artykułu, za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających.

W oparciu o powyższe regulacje, a także uwzględniając dotychczasowy dorobek orzeczniczy Trybunału Sprawiedliwości UE (w szczególności wyrok z dnia 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, 501/09 i C-502/09 oraz z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie Faaborg-Gelting Linien C-231/94) wnioskować można, iż działalność restauracyjną zawsze charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi. Świadczenie takie należy zatem uznać za świadczenie usług, o którym mowa w art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy. Odwrotnie jest natomiast, gdy transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem usług służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że przy sprzedaży „na wynos” (w tym z dostawą do klienta) dominującym jest dostawa towarów – gotowych do spożycia posiłków wraz z transportem lub bez niego, a nie świadczenie usług restauracyjnych czy cateringowych. W sytuacji gdy usługi towarzyszące sprzedaży gotowych dań (np. przygotowanie posiłków, transport) nie przeważają w całości świadczenia i stanowią jedynie usługi pomocnicze służące wykonywaniu świadczenia głównego czynnościom tym nie można przypisać charakteru dominującego, pozwalającego na uznanie całości wykonywanej sprzedaży za świadczenie usług. W tym wypadku mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów i o ile towar w postaci gotowych dań i posiłków mieści się w grupowaniu PKWiU 10.85.1 należy przy sprzedaży zastosować stawkę 5%.